Ο χορός

  Η Απογοήτευση νοιάζεται για τα υλικά αγαθά περισσότερο απ' ότι για τη ζωή την ίδια. Είναι τυλιγμένη στις ενοχές που κρέμονται από τα μαλλιά Της, που χορεύουν στα μαλλιά Της.

  Το να μην έχεις σπίτι, να μην το βρίσκεις πουθενά.

  Ο άστεγος δεν έχει σπίτι για να φιλοξενήσει ούτε τους καλεσμένους ούτε τους αγαπημένους του, προφανώς. Ζητιανεύει τα σπίτια των άλλων και τα ζηλεύει ενίοτε αλλά δεν τα βρίσκει πουθενά.

  Το να νιώθεις ότι ποτέ το χαμόγελο δε θα είναι αληθινό και χειρότερα, ότι θα σβήσει.

  Το κεραμίδι που σε σκεπάζει, θες να σε πλακώσει.

  Ο γκόμενος, θες να σε αφήσει.

  Οι φίλοι, σ' έχουν ήδη κάνει να ξεχάσεις πώς γελάνε.

  Ο άνθρωπος που κλαίει πάνω από μια σκισμένη κουρτίνα και μια βρόμικη σκάλα κι ένα σπασμένο πορσελάνινο φλιτζάνι γίνεται ένα με τα μόρια αυτών των πραγμάτων, γίνεται Πράγμα. 

  Το Πράγμα. Το αρκουδάκι που αγκαλιάζεις τη νύχτα για να κοιμηθείς, δε σε αγκαλιάζει.

  Όσο κι αν ελπίζεις να σ' αγκαλιάσει να το πάλι! Κάθε πρωί να καλύπτει τεχνιέντως την τρύπα στην κουρτίνα και τηλεφωνεί σε μοδίστρες για την τέλεια ραφή, τα λεφτά δεν έχουν σημασία, πληρώνει όσο όσο.

  Να το πάλι! Να τρίβει την σκάλα με μια σκούπα χαλασμένη και να πασαλείφει τα χώματα γύρω γύρω αλλά θα αγοράσει καινούργια σκούπα, την καλύτερη, τα λεφτά δεν έχουν σημασία, πληρώνει όσο όσο.

  Να το πάλι! Με το κόκκινο κεφάλι που αχνίζει, το βάζεις να σ' αγκαλιάσει, του δείχνεις τον τρόπο κι αυτό σε κοροϊδεύει, γελάει μαζί σου, κοκκινίζει κι άλλο κι αχνίζει και σου προκαλεί εγκαύματα που δεν εξαφανίζονται ποτέ.

  Ποτέ. Αυτό το ποτέ σε κάνει και βαριέσαι, βαριέσαι αφόρητα, παρακολουθείς όλες αυτές τις αηδίες εκστασιασμένος και φοβάσαι πολύ, πολύς φόβος και γι' αυτό βαριέσαι, γιατί όλοι έτσι σ' αγνοούν και δε φαίνεται ότι φοβάσαι αν και κρέμεται απ' τα μαλλιά σου. Αν φύγει η βαρεμάρα θα δουν το φόβο που χορεύει στα μαλλιά σου. 

  Ξυρίσου. 

  Αυτή κι αν είναι λύση!

Ι.Α.

Ερώτηση: Δεν έχω...

  

 

Ημερολογιακές καταγραφές (9)

  Η αναζήτηση δουλειάς μπορεί να είναι σιχαμένη, θλιβερή, βίαιη και αποτρόπαια.

  Σιχαμένη όταν κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη με ρούχα που δε γουστάρεις.

  Θλιβερή όταν δυστυχώς εξαρτάσαι από την χρηματοκεντρική κρίση του εκάστοτε αφεντικού που καθορίζεται από άθλια κριτήρια που καμία σχέση δεν έχουν με αυτό που στ' αλήθεια μπορείς να προσφέρεις στη μαλακισμένη επιχείρησή του.

  Βίαιη όταν περνώντας το δρόμο βλέπεις ένα φρεσκοπατημένο γατί, ακόμα φουσκωμένο, με αιμοραγία από τη μύτη να έχει εκπνεύσει.

  Αποτρόπαια όταν νομίζεις ότι κινήθηκε ενώ ήταν μόνο το ρεύμα αέρα που το ταρακούνησε από το ταξί που μόλις πέρασε ταχύτατα από πάνω του.

  Κάθομαι και το κοιτάω, το κοιτάω, το κοιτάω, το κοιτάω, το κοιτάω (παρακαλάω να ζωντανέψει), το κοιτάω, το κοιτάω, το κοιτάω, το κοιτάω, το προσπερνάω.

  Η ζωή για κάποιους δε συνεχίζεται όσο κι αν δεν τους αξίζει και δυστυχώς αυτοί είναι τα ζώα.

Ι.Α.

Ερώτηση: Εσείς ακόμα ζείτε;

Ημερολογιακές καταγραφές (8)

  Ο λύκος μου (έτσι αρέσκομαι να αποκαλώ το σκύλο μου προς τέρψη της ματαιοδοξίας μου) είναι το πολύ 5 μηνών. 

  Ο λύκος μου με βλέπει να καπνίζω και νομίζει ότι τρώω.

  Ο λύκος μου βλέπει την τηλεόραση και τα περιστρεφόμενα διαφημιστικά σταντ στα περίπτερα και γαυγίζει απειλητικά.

  Ο λύκος μου με βλέπει να ανοίγω συσκευασίες και να βγάζω φαΐ από 'κει μέσα και κουνάει το κεφάλι του σαστισμένος.

  Ο λύκος μου βλέπει το προφυλακτικό που καλύπτει το πουλί του γκόμενού μου όταν με πηδάει και νομίζει ότι παίζουμε και προσπαθεί ν' ανέβει στο κρεβάτι.

  Ο λύκος μου βλέπει τον εαυτό του σε βίντεο να γαυγίζει και γλείφει την κάμερα.

  Ο λύκος μου είναι ξένος σε αυτό το περιβάλλον και το μόνο κοινό παρονομαστή που έχει με αυτό είναι Εγώ κι αυτό γιατί αναγκάζεται, όχι γιατί το επέλεξε. Πασχίζει όλο αγωνία να κατανοήσει τι είναι όλα αυτά γύρω του κι αμφιβάλλω αν τα καταφέρνει. Κάποια πράγματα εγκαθίστανται μέσα του συμπεριφορικά, γιατί απλώς έτσι είναι, και τα αποδέχεται γιατί αυτά απλώς-έτσι-είναι... και-τίποτα-άλλο.

  Ο λύκος μου κατά έναν περίεργο τρόπο έμαθε σχεδόν μόνος του να μην τα κάνει μέσα στο σπίτι και να πέφτει κάτω με σκυμένο κεφάλι όταν πάω να του φάω το φαγητό ή τα παιχνίδια. Αλλά κι αυτά τα έμαθε επειδή απλώς-έτσι-είναι... και-τίποτα-άλλο, όχι επειδή με αγαπάει ή κάτι τέτοιο. Και δεν μπορεί σαφώς να καταλάβει γιατί του αρπάζω απ' το στόμα αυτά που βρίσκει μόνος του κάτω και γι' αυτό μου επιτίθεται.

  Ο λύκος μου δε σκέφτεται αγάπη. Δε σκέφτεται καν, άσχετα αν εγώ σκέφτομαι είτε ότι τον αγαπάω είτε οτιδήποτε άλλο. Κάποιος είναι πάνω και κάποιος κάτω και τώρα πασχίζει να βρει τη θέση του και όσο πιο γρήγορα τη βρει τόσο πιο πολύ θα τον αγαπάω, τόσο πιο ήρεμος θα είναι αυτός.

  Έτσι λοιπόν κάθε φορά που είναι ανυπότακτος ή κλαψουρίζει ή είναι νευρικός ή γαυγίζει αγριεμένα γιατί εγώ δεν έχω πραγματικά καταλάβει τι θέλει όταν στο μυαλό του προσπαθεί να παντρέψει αυτά που συμπεριφορικά έχει μάθει με την εκάστοτε επιθυμία του αισθάνομαι τύψεις, πολλές τύψεις για μένα και την ανθρωπότητα και μετανοιώνω που τον έβαλα σπίτι μου και συνέβαλα στη διαιώνιση του ανθρώπινου "έτσι θέλω". Όταν όμως κλαίω ή είμαι απλά στενοχωρημένη και με γλείφει στο πρόσωπο, όταν μιζεριάζω και αναγκαστικά κινητοποιούμαι εξαιτίας του αποζημιώνομαι και σκέφτομαι -γι' άλλη μια φορά- μήπως άραγε ο λύκος μου νιώθει κάποιου είδους αγάπη όχι γιατί απλώς-έτσι-είναι... και-τίποτα-άλλο;

  Τα σκυλιά είναι για τον άνθρωπο ό,τι και οι άνθρωποι για το θεό. Μας έφτιαξε για να μας αγαπάει και να τον αγαπάμε κι ήταν όντως κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Του.- 

Ι.Α.

Ερώτηση: Χτες, όταν έκλαιγα γοερά ο λύκος μου κλαψούριζε μαζί μου και σταμάτησε μόνο όταν σταμάτησα κι εγώ. Βρίσκω αξιοθαύμαστη την παρατήρηση που μου είχε πει κάποιος κάποια στιγμή, ότι δηλαδή αντιγράφει πολλές φορές την ψυχολογική μου κατάσταση. Εσείς;

http://www.tsantiri.gr/blog/sigklonistiko-skilos-den-fevgi-apo-ton-tafo-tou-afentikou-tou-edo-ke-6-chronia.html

                      

Ημερολογιακές καταγραφές (7)

Το δέντρο, by Ι.Α.

Αυτό το δέντρο που είναι τώρα απέναντί μου και κοιτώ μπορεί να συνεχίσει να ζει όταν εγώ θα 'χω πεθάνει, όταν όλοι οι άνθρωποι και τα ζώα της γενιάς μου θα 'χουν πεθάνει, οι οποίοι διαδέχονται γενιά τη γενιά αφήνοντας πίσω δέντρα που βιώνουν το θάνατο και τη γέννηση μέσα στο ίδιο τους το σώμα που ποτέ μα ποτέ δε θα συναντήσει το απόλυτο τέλος χωρίς την εξωτερική φυσική ή ανθρώπινη παρέμβαση. Γι' αυτό οι άνθρωποι τα κόβουν, από ζήλια.

***

Στην πόλη των σκιών, by Ι.Α.

Στην πόλη των σκιών, by Ι.Α.

Κάθε φορά που κάτι με αγχώνει με λούζει κρύος ιδρώτας. Ζεσταίνομαι αλλά αν με πιάσεις είμαι ικανή να μετατρέψω το νερό σε πάγο, μόνο με τη δύναμη του ιδρώτα μου. Το καλοκαίρι, υπάρχουν μέρη στην επαρχία παραθαλάσσια αλλά και ορεινά που ο ήλιος βγαίνει από τις 6 και δύει στις 9.30. Μιλάμε για 15,5 ώρες ήλιου που καίει και καίει και καίει αλύπητα και μανιασμένα και τίποτα δεν μπορεί να τον εμποδίσει από το να το κάνει αυτό. Και τα τζιτζίκια ουρλιάζουν και οι μύγες περιφέρονται από εδώ και από 'κει αναζητώντας κάτι για να κάτσουν και οι σφίγγες φέρνουν σβούρες πάνω απ' τα νερά ή πάνω από φαγητά ή πάνω από την επιδερμίδα με το αντηλιακό. Κάνει ζέστη, πολλή ζέστη και τίποτα δεν μπορεί να την εμποδίσει και όμως τίποτα δεν μπορεί να τη συναγωνιστεί τόσο καλά όσο η ζέστη στις πόλεις των σκιών. Περπατάς ανάμεσα στα κτήρια και δε βλέπεις τίποτα, ούτε τη μύτη σου, μόνο σκιές. Και όμως, πώς γίνεται να κάνει ζέστη, πολλή ζέστη; Πιο πολύ απ' όλες, ξεχωρίζει αυτή του εαυτού μου. Και το χειρότερο είναι ότι βλέπω μόνον αυτή κι ούτε ένα καθρεφτάκι για να ρίξω μια ματιά στο σώμα, εάν υπάρχει.

Ι.Α.

Ερώτηση: Σκέψεις ή σκιές;

Η Φάρμα των Ζώων

"Τα μάτια μου έχουν αδυνατίσει", είπε στο τέλος η Κλόβερ. "Ακόμα κι όταν ήμουν νέα, δεν μπορούσα να διαβάσω τι έγραφε εκεί. Αλλά μου φαίνεται ότι ο τοίχος είναι διαφορετικός. Δε μου λες, Βενιαμίν, είναι οι Εφτά Εντολές όπως ήταν πάντοτε;"

 Για πρώτη φορά ο Βενιαμίν δέχτηκε να παραβεί τις αρχές του και διάβασε δυνατά τι έβλεπε γραμμένο στον τοίχο.

  Δεν υπήρχε τίποτα τώρα, εκτός από μία και μοναδική Εντολή. Έλεγε:

ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑ

ΑΛΛΑ ΜΕΡΙΚΑ ΖΩΑ ΕΙΝΑΙ

ΠΙΟ ΙΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ

***

Δεν είχαν όμως πάει λίγα μέτρα παρακάτω, και κοντοστάθηκαν πάλι. Ένας θόρυβος από δυνατές φωνές σαν από καβγά έβγαινε από το σπίτι. Έτρεξαν πίσω και ξανακοίταξαν από το παράθυρο. Ναι, είχε ανάψει βίαιος καβγάς. Ούρλιαζαν, χτυπούσαν το τραπέζι, λογομαχούσαν έντονα και τα βλέμματα όλων ήταν γεμάτα κακία και υποψία. Αιτία της φασαρίας φαίνεται πως ήταν το γεγονός ότι ο Ναπολέων και ο κύριος Πίλκινγκτον έπαιζαν ταυτόχρονα τον άσο πίκα.

  Δώδεκα φωνές ούρλιαζαν από θυμό -κι έμοιαζαν όλες. Τώρα μπορούσε να καταλάβει κανείς τι ήταν αυτό που 'χε συμβεί στα πρόσωπα των γουρουνιών. Τα ζώα απέξω κοίταζαν από γουρούνι σε άνθρωπο και από άνθρωπο σε γουρούνι και ξανά από γουρούνι σε άνθρωπο· αλλά ήταν πια αδύνατο να αποφανθεί κανείς ποιος ήταν ποιος.

Animal Farm

George Orwell

μεταφραση: Νίνα Μπάρτη

εκδόσεις: Κάκτος

Αφιερωμένο στα φρικιά όλου του κόσμου και ιδιαιτέρως στον αγαπητό φίλο Φ. Χρόνια του καλά συνεχίζοντας να ελπίζει σ' έναν κόσμο όπου όλα τα ζώα θα είναι ίσα ανεξαιρέτως...

Ερώτηση: Περί δηλωμένης ισότητας, πόσο πραγματική είναι;

Serial killer

  Κατά τη διάρκεια της ζωής γίνεσαι μάρτυρας κατ’ εξακολούθησιν φόνων.

  Τα όνειρα γεννιούνται για να πεθάνουν και πεθαίνουν εκεί ακριβώς που γεννιούνται, μόλις ξεμυτίσουν από τη μήτρα, ακριβώς μετά το πρώτο κλάμα, το φάρο της Ζωής.

  Εξορισμού, η Ζωή δημιουργείται μέσα στον πόνο και το αίμα. Όλοι ακούν το κλάμα και κανείς δεν ακούει τα βογγητά της μάνας στον τοκετό και πριν από αυτόν στο σεξ, ούτε καν η ίδια. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από κάθε τσακωμό γίνεται το καλύτερο σεξ καθώς λένε· γι’ αυτό τσακωθείτε φίλοι μου κι έτσι θα κάνετε φοβερό σεξ!

  Πρώτο εκτελεστικό απόσπασμα: Οικογένεια.

  Δεύτερο εκτελεστικό απόσπασμα: Έρωτας.

  Τρίτο εκτελεστικό απόσπασμα: Φίλοι, και μάλιστα αυτοί στους οποίους στηρίζεσαι.

  Οπότε στο τέλος παύεις να ονειρεύεσαι για να γλιτώσεις το πένθος του θανάτου μετά από κάθε εκτέλεση που παρακολουθείς ιδίοις όμμασι.

  Κι αφού περάσει κάμποσος καιρός έτσι, αυτοκτονείς· που μας φέρνει στο τέταρτο και πάντα επιτυχές εκτελεστικό απόσπασμα: Τον εαυτό σου.

  Μετά επισκέπτεσαι τρελογιατρούς και παίρνεις χάπια και μιλάς για τα παιδικά σου χρόνια προσπαθώντας να αναστήσεις το νεκρό όνειρο, έχοντας την ελπίδα ότι αφενός θ’ αρχίσεις πάλι να ονειρεύεσαι και αφετέρου θα πάψεις να πληγώνεσαι κάθε που θα βλέπεις το όνειρο να ψυχοραγεί.

  Και η ελπίδα φίλοι μου πεθαίνει τελευταία αν και για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω όλοι παραβλέπουν το γεγονός ότι τελικά πεθαίνει...

               Ι.Α.

Ερώτηση: Πού σκοτώνονται τα όνειρά σας;

Ozzy Osbourne

Μερικές φορές είναι χρήσιμο να θέτεις μικρά, πραγματοποιήσιμα όνειρα και να επικεντρώνεσαι σε αυτά και μόνο σε αυτά, χωρίς περισπασμούς. Γιατί κάθε φορά που βγαίνουν αληθινά είναι μικρές τονωτικές ενέσεις μες στο χάος της ζωής που σε γεμίζουν λίγη αισιοδοξία και σε κρατάνε άθελά τους/σου ζωντανό...

I.A.

Ερώτηση: Έχετε χαζά όνειρα;